Në Buenos Aires, procesi gjyqësor mbi vdekjen e legjendës së futbollit, Diego Armando Maradona, ka ndjekur një rrugë të ndërlikuar, e cila tani po mbledh vëmendjen e të gjithë botës. Në Gjykatën Penale të San Isidros, nga të akuzuarit, të cilët përfshijnë mjekë dhe infermierë, disa përballen me dënime të rënda që variojnë nga 8 deri në 25 vite burg.
Në seancën më të fundit, dy nga motrat e Maradonës, Ana dhe Claudia, ndanë kujtime të dhimbshme rreth vëllait të tyre, i cili vdiq tragjikisht në moshën 60-vjeçare, më 25 nëntor 2020. Ana, e cila është 74 vjeçe, zbatoi fjalët e fundit të Diego-s, ku ai shprehte një ndjenjë të thellë dhimbjeje: “Kur e pashë për herë të fundit, ai ishte në klinikë pas një operacioni në kokë. Fillimisht dukej mirë, por më pas ai filloi të denoncojë se ishte duke vuajtur. “Më dhemb shpirti,” më tha ai.”
Motrat përshkruan Maradonën si një vëlla të dashur dhe gjithmonë të pranishëm, që gjithmonë mendonte për mirëqenien e tyre. Kjo ndjenjë e thellë e ngushëllimit dhe mbështetjes që ai u ofronte, mbetet e gjallë edhe pas vdekjes së tij. “Vëllai ynë ishte gjithmonë aty, gjithmonë na e tregonte dashurinë e tij,” theksoi Claudia.
Një moment tepër i rëndësishëm, për të cilin të dyja motrat flasin me trishtim, ishte momenti kur morën lajmin për vdekjen e tij. “Na telefonuan dhe naThanë se ishte alivanosur. Shkuam menjëherë me motrat. Kur arritëm, mësuam se kishte vdekur. Vajzat na e thanë,” rrëfeu Ana, më e madhja nga 8 vëllezërit dhe motrat “Maradona”.
Një tjetër pjesë e rëndësishme e dëshmisë së tyre ishte vendimi që Diego të dilte nga klinika për të vazhduar rehabilitimin në një shtëpi private. Ata ndanë se ishte një zgjedhje që nuk kanë pasur mundësi ta ndikonin, por kishin dëgjuar opsionet e propozuara nga vajzat e tij pas diskutimeve me mjekët: qëndrimi në klinikë ose kujdesi në shtëpi. “Qëndrimi në spital do të kishte qenë shumë i vështirë për karakterin e vëllait tim. Të gjithë sugjeruan që të qëndronte në shtëpi,” përmendi Claudia.
Ajo theksoi se Diego kishte një natyrë të fortë dhe shpesh i refuzonte trajtimet. “Ishte një pacient që bënte çfarë donte,” shtoi Ana, duke reflektuar mbi luftën e tij me shëndetin. Megjithatë, ato ishin të kujdesshme në kritikat ndaj trajtimeve të tij, duke theksuar marrëdhënien e ngushtë me mjekun e tij të besuar, Leopoldo Luque.
Ana e mbështeti Luque-n, duke thënë: “Luque shkoi ta kontrollonte dhe vëllai im e lejonte të kujdesej për të.” Të dyja motrat theksuan se ai ishte mjeku i besuar i Diego-s dhe se kishte mbajtur përgjegjësinë e shëndetit të tij për shumë vite.
Përveç aspekteve të trishtimit në jetën e Diego-s, ato nxorrën në pah një histori të dhimbshme që përfshin ngarkesat emocionale dhe presionin që ndjekin ata që janë të njohur publikisht. Ky proces gjyqësor shkakton një reflektim të thellë mbi çmimin që paguajnë legjendat kur përballen me vështirësi personale, si për shembull, përballjen me tema të shëndetit mendor dhe abuzimin me substancat.
Duke pasur parasysh trashëgiminë e pavdekshme që Maradona la pas, historia e tij, e cila është fare e njohur, po shërben si një kujtesë e fuqishme për të gjithë mbi nevojën për mbështetje dhe kujdes për shëndetin mendor dhe fizik, dhe se çdo individ duhet të trajtohet me respekt dhe dinjitet.
Në skenën e futbollit, Diego Armando Maradona ka lënë një gjurmë të thellë, por jashtë saj, historia e tij është një ngjarje tragjike që kërkon reflektim dhe ndryshim, duke e bërë atë një simbol të përballjes me vështirësitë në jetë.