40 vite pas një vendimi që ndryshoi historinë e futbollit, Milani vazhdon të jetë simbol i suksesit dhe pasionit. Më 20 shkurt 1986, Silvio Berlusconi mori një hap të guximshëm duke shpëtuar klubin nga falimentimi dhe duke e udhëhequr drejt majave të botës. Ky projekt ambicioz, që në atë kohë dukej i pamundur, është sot një shembull i jashtëzakonshëm i vizionit dhe përkushtimit.
“Duke u kthyer nga Saint Moritz, Silvio na telefonoi gjatë fluturimit dhe njoftoi: ‘Kam vendosur ta marr Milanin, të përgatitemi’. I vetmi që shprehu dyshime ishte Adriano Galliani, i cili e dinte se do të ishte një marrëveshje me rreziqe të mëdha. Megjithatë, Berlusconi e quajti këtë një ‘biznes zemre’, duke theksuar pasionin e tij për klubin,” rrëfen Fedele Confalonieri për “Corriere dello Sport”.
Data 20 shkurt shënon një moment të rëndësishëm në historinë e Milanit. Pas firmosjes së kontratës në zyrat e kontabilistit, klubi kaloi në duar të reja. Një fluturim drejt Parisit për prezantimin e ‘La Cinq’ shënoi fillimin e një epoke të re për klubin, që do të ndryshonte përjetësisht rrjedhën e tij.
“Kjo ditë mund të konsiderohet Krishtlindja e tifozëve milanistë,” thotë Paolo Berlusconi. “Pas kësaj, filloi një periudhë e gjatë suksesi në Europë dhe botë. Bilanci është i jashtëzakonshëm: 5 Kupa Kampionesh dhe shumë tituj të Serie A. E kaluara e Milanit është unike dhe e paarritshme,” shton ai, duke reflektuar mbi sukseset e arritura.
Adriano Galliani, një nga figurat kyçe të klubit, e përshkruan këtë marrëveshje si një akt dashurie. “E bleu pa ditur sa borxhe kishte shoqëria. Nëse Milani do të falimentonte, do të humbiste titullin sportiv. Jeta ime ndryshoi përherë. Kam qenë me fat që kam qenë në krah të tij,” thotë ai, duke e vlerësuar ndikimin e Berlusconit në suksesin e klubit.
Franco Baresi, kapiteni legjendar i Milanit, kujton shqetësimin dhe kureshtjen e lojtarëve në atë periudhë. “Ishim të shqetësuar për të kuptuar si do të përfundonte ajo marrëveshje. Me Farina ishim në fund të një tuneli. Por pas disa muajsh, Berlusconi na dha ‘misionin’ e famshëm: të bëheshim skuadra më e fortë në botë,” thotë ai, duke theksuar besimin e tij në vizionin e presidentit të ri.
“Dita simbol e asaj rruge? Kupa e parë e Kampioneve e ngritur në qiellin e Barcelonës. U ngjitëm në majën e botës dhe arritëm t’i jepnim kuptim fjalimit të famshëm të Pomerios,” përfundon Baresi, duke e përshkruar marrëdhënien e tij me Berlusconin si një bashkëpunim të pasur me respekt dhe dashuri. Kjo histori e jashtëzakonshme e transformimit të Milanit vazhdon të frymëzojë breza të tërë tifozësh.