Paulo Fonseca, trajneri aktual i Lyon, ndau përvojën e tij të frikshme gjatë fillimit të luftës në Ukrainë, duke kujtuar momentet e tmerrshme që kaloi me familjen dhe lojtarët e Shakhtar Donetsk. Në një intervistë për “L’Équipe”, ai tregoi se si u detyrua të largohej nga Kievi në shkurt 2022, për të ndihmuar vjehrrit e tij në një situatë të rrezikshme.
Pas bombardimeve ruse, Fonseca dhe familja e tij u strehuan në një hotel që kishte një bunker në bodrum. Ai përshkroi se si kaluan një natë të tmerrshme me rreth 60 persona, përfshirë stafin dhe lojtarët e Shakhtar, të gjithë të frikësuar nga situata e tensionuar. “Ishim të tmerruar, sepse në televizor shihnim ushtarët rusë që përpiqeshin të hynin në Kiev,” tha ai.
Fonseca theksoi se ndihma e tij për vjehrrit ishte një motivim i fortë për të u kthyer në Ukrainë, pavarësisht rrezikut. Ai e përshkroi atmosferën e tensionuar dhe frikën që ndienin të gjithë ata që ishin në hotel. “Ishte një natë e gjatë dhe e frikshme, ku çdo zhurmë na bënte të mendonim për më të keqen,” shtoi ai.
Pas natës së tmerrshme, Fonseca dhe familja e tij u detyruan të udhëtonin drejt Moldavisë dhe më pas në Rumaninë fqinjë. Ai e përshkroi këtë udhëtim si një kalvar, duke kaluar 30 orë në rrugë për të arritur në siguri në Portugali. “Ishte një udhëtim i vështirë, por ne ishim të lumtur që ishim të gjallë,” tha ai.
Fonseca pranoi se frika për jetën e djalit dhe gruas së tij ishte një nga ndjenjat më të forta që kishte përjetuar. Ai e kujton këtë periudhë si një moment që e ka shoqëruar gjatë gjithë jetës së tij. “Nuk mendoj çdo ditë për këtë, por e kujtoj gjithmonë,” tha ai me një ton reflektues.
Me kalimin e kohës, Fonseca ka reflektuar mbi ndikimin e luftës në jetën e tij dhe të tjerëve. Ai theksoi se është e rëndësishme të kujtojmë dhe të flasim për këto përvoja, për të ndihmuar ata që përballen me situata të ngjashme. “Duhet të jemi të vetëdijshëm për vuajtjet e të tjerëve,” tha ai.
Historia e Fonseca është një kujtesë e fortë për të gjithë ne mbi pasojat e luftës dhe rëndësinë e paqes. Ai shpreson që përvoja e tij të ndihmojë në rritjen e ndërgjegjësimit për situatën në Ukrainë dhe për nevojën për mbështetje ndaj atyre që vuajnë. “Secili prej nesh duhet të kontribuojë në ndihmën për ata që janë në nevojë,” përfundoi ai.
Si trajner dhe si njeri, Fonseca vazhdon të mbajë një mesazh të fortë për paqen dhe solidaritetin. Ai e di se përvoja e tij është vetëm një nga shumë histori që tregojnë për sfidat e luftës. “Të gjithë duhet të qëndrojmë të bashkuar për të ndihmuar ata që vuajnë,” tha ai me bindje.