Mbetja jashtë e Italisë nga Botërori për herë të tretë radhazi ka shkaktuar një valë reagimesh të forta, duke përfshirë kritika të ashpra nga figura të njohura të futbollit. Luciano Moggi, ish-drejtues i Juventusit dhe Napolit, e sheh këtë situatë si një pasqyrë të dështimeve të sistemit të futbollit italian. Ai thekson se kriza ka filluar që nga viti 2006, kur Italia fitoi Botërorin, dhe se pas asaj kohe, futbolli italian ka humbur drejtimin e tij të qartë.
Moggi shprehet se rezultati i fundit i madh për Italinë ishte pikërisht ai triumf në 2006, duke e lidhur këtë me një strukturë të fortë drejtuese. Ai e përshkruan situatën aktuale si alarmante, duke thënë se “peshku qelbet nga koka” dhe se Gabriele Gravina, presidenti i Federatës Italiane të Futbollit, duhet të largohet për të hapur rrugën për ndryshime të nevojshme.
Ai thekson se kombëtarja italiane është një reflektim i sistemit të futbollit, dhe nëse nuk arrin të kualifikohet për tre Botërorë radhazi, kjo tregon se diçka nuk funksionon siç duhet. Moggi kërkon një pastrim të plotë të strukturave të futbollit, duke e quajtur të domosdoshme ndërhyrjen e Ministrit të Sporteve, Andrea Abodi, për të sjellë një revolucion të vërtetë.
Një nga pikat kryesore të kritikës së Moggit është se fjalët e thëna deri tani nuk janë të mjaftueshme. Ai kërkon veprime konkrete dhe një reformë të thellë për të rikthyer besimin në futbollin italian. “Mjaft me fjalë, duhet një revolucion i vërtetë”, thekson ai, duke kërkuar një qasje të re dhe të guximshme për të përballuar sfidat e tanishme.
Moggi gjithashtu mbështet idenë e Aurelio De Laurentiis, presidentit të Napolit, i cili ka kërkuar reforma të thella në sistemin e futbollit italian. Ai e përshkruan situatën aktuale si të papranueshme, duke theksuar se frika nga skuadra si Bosnja tregon se diçka ka shkuar keq. Kjo është një situatë që nuk mund të vazhdojë më, sipas tij.
Reformat e kërkuara nga Moggi dhe De Laurentiis përfshijnë një ristrukturim të plotë të mënyrës se si menaxhohet futbolli në Itali. Kjo do të thotë të rishikohen politikat dhe praktikat e tanishme, për të siguruar që futbolli italian të kthehet në rrugën e duhur dhe të rikthejë lavdinë e dikurshme.
Me një histori të pasur dhe një trashëgimi të madhe, futbolli italian ka nevojë për një kthesë të madhe. Vetëm me veprime të guximshme dhe një angazhim të fortë për ndryshime, mund të rikthehet besimi dhe suksesi. A do të jetë ky momenti i duhur për të filluar një revolucion në futbollin italian?
Lexuesit janë të ftuar të ndajnë mendimet e tyre mbi situatën aktuale të futbollit italian dhe nevojën për reforma. A mendoni se është koha për një ndryshim të thellë, apo ka ende shpresë për të rikthyer lavdinë e futbollit italian?