Jensen Huang: Pika më e dobët e sigurisë kibernetike është natyra njerëzore

Përfundimi i epokës së Jensen Huang në krye të Nvidia-s është një ngjarje që na kujton se, pavarësisht përparimeve teknologjike, dobësitë njerëzore mbeten një rrezik i madh për sigurinë kibernetike.

Pas zbulimeve për marrëdhënie të dyshimta jashtë martese, Huang u detyrua të largohej nga kompania e tij. Një nga këto marrëdhënie ishte me Alice Huang, një profesioniste që është parë me dyshim nga shërbimet amerikane të inteligjencës për lidhjet e saj me Kinën. Megjithatë, Nvidia ka deklaruar se nuk ka prova për rrjedhje të dhënash.

Ky rast na kujton se, në një botë ku mbrojtja e të dhënave është prioritet, instinktet njerëzore shpesh janë ato që na ekspozojnë më shumë. Hakeri i njohur Kevin Mitnick ka thënë: “Njeriu është komponenti më i brishtë në zinxhirin e sigurisë”.

Huang nuk është i vetmi që ka humbur kontrollin për shkak të dobësive njerëzore. Kryeministrja italiane Giorgia Meloni dhe ish-shefi i CIA-s David Petraeus janë shembuj të tjerë të figurave të njohura që kanë rënë në këtë grackë. Çfarë e shtyn një person të hapet përpara të tjerëve, pavarësisht rreziqeve?

Një pjesë e përgjigjes qëndron në mënyrën se si ne reagojmë ndaj pranisë së të tjerëve. Si psikolog social, kam vërejtur se zëri dhe afërsia fizike e dikujt na bëjnë më të hapur dhe më të prirur për të ndarë informacione. Këto sinjale sociale krijojnë një ndjenjë besimi dhe ngrohtësie.

Komoditeti që sjell zëri i njeriut

Mitnick, i njohur si “hakeri më famëkeq i historisë”, arriti të depërtonte në sistemet e mbrojtura duke biseduar me viktimat e tij, jo duke përdorur teknologji të avancuara. Ai e dinte se si të shfrytëzonte fuqinë e zërit për të fituar besimin e tyre.

Studimet tregojnë se kur dëgjojmë dikë të flasë, ne e perceptojmë atë si më kompetent dhe më afër emocionalisht. Kjo është arsyeja pse kërkesat për favore janë më të suksesshme kur bëhen me zë, sesa me tekst.

Kur përpiqemi të fitojmë informacione të ndjeshme, ndonjëherë mjafton vetëm një zë. Por ka edhe faktorë të tjerë që ndikojnë në sjelljen njerëzore.

Efekti i prekjes fizike

Studimet kanë treguar se kontakti fizik ndihmon në rritjen e besimit dhe gatishmërisë për të ndihmuar. Një kamariere që prekte lehtë klientët merrte bakshishe më të mëdha, duke treguar se prekjet e lehta krijojnë lidhje emocionale.

Një studim i vitit 2010 tregoi se njerëzit ishin më të gatshëm të merrnin rreziqe financiare kur ndihmoheshin me një prekje të butë. Kjo tregon se ndjenja e sigurisë që krijohet nga prekja ndihmon në marrjen e vendimeve më të guximshme.

Rëndësia e pranisë direkte

Eksperimenti i Stanley Milgramit tregon se sjellja ndryshon kur kërkesat bëhen personalisht. Pjesëmarrësit ishin shumë më të prirur të pranonin kërkesa kur ato bëheshin ballë për ballë, sesa përmes telefonit.

Një studim ka treguar se ata që kërkonin favore personalisht kishin 34 herë më shumë gjasa të merrnin përgjigje pozitive. Kjo tregon se afërsia fizike është një faktor i rëndësishëm në komunikim.

Sulmet kibernetike janë kërcënime reale, por shpesh rreziqet më të mëdha vijnë nga ata që janë afër nesh. Rasti i Jensen Huang tregon se, pavarësisht sistemet e avancuara të sigurisë, dobësitë njerëzore mund të jenë fatale.

Nga Rubrika