Gerta ka diskutuar me Eglin për ish-in e kësaj të fundit.
Egli:
Ti ma ke përdorur siç ke dashur ti. E ke marrë si fjalë nga Indriti dhe e solle këtu brenda.
Gerta:
Bisedën e ish-it ti e solle shumë herët, që me Gjestin. I thoje atij që më kujton ish-in.
Egli:
Jam shprehur me Livian dhe i kam thënë që më vjen inat se ma kujton në diçka. Më kanë mbaruar ndjenjat se kam dy vite që nuk e shoh. Mirënjohje, respekt dhe natën e mirë. Ju ma përdorni sikur unë kam akoma ndjenja për atë.
Fillimi i marrëdhënieve dhe ndarjeve shpesh sjell emocionet më të thella dhe refleksionet më të qarta. Egli, me një thjeshtësi të admirueshme, ka ndarë ndjenjat e saj në një bisedë të hapur. Kjo nuk është thjesht një histori e pastër për një ish, por një udhëtim emocional që ndan thelbin e njohjes njerëzore dhe ndarjes. Ajo ka treguar se ndjenjat nuk fshihen lehtë, madje edhe pas dy vitesh qetësie.
Me qetësuese, Egli kujton se ka vendosur një barierë të fortë për të mbrojtur veten e saj nga ndjenjat e papëlqyeshme. “Kjo është një udhëtim për të kaluar përmes dukurive të jetës, e cila na bën të rritemi dhe të kuptojmë se ndonjëherë, mbyllja e derëve të kaluara është një shenjë e forcës,” tha ajo. Tani, ajo po përballet me hapat e saj të ardhshëm, të mbushur me shpresë dhe rritje personale.
Gerta, në bisedën e saj me Egli, na kujton se ndjenjat nkeperceptimi i çdo takimi, janë një pjesë delikate e kujtesës tonë. Ndërsa ndarjet dhe rikthimet janë të zakonshme, mbeti gjithmonë një pjesë e palëvizshme e asaj që kemi ndjerë. Ekziston një kompleksitet i veçantë në mënyrën se si përjetojmë emocione dhe ndjeshmëri, e cila na shoqëron përmes jetës.
Ndërkohë, Egli flet për respektin që mbetet, ndonëse kohët e vështira. “Ka një mirënjohje të thellë ndaj përvojës që kemi kaluar së bashku. E kam mësuar se, edhe pas ndarjeve, është e rëndësishme të ruash një marrëdhënie të shëndetshme me atë që ishe dhe me atë që ishim,” tha ajo.
Kur biseda kthehet në kujtimet mbi ish-in, ndihesh se si secila fjalë ka një ngarkesë emocionale. Egli na tregon se si përvoja, pavarësisht se sa e dhimbshme, mund të sjellë një rritje të madhe për ne si individë. Kjo është një ftesë për të gjithë që të reflektojnë mbi ndarjet e tyre dhe të gjejnë forcën për të shkuar përpara.
Përfundimisht, kjo bisedë ndërton një urë mes të kaluarës dhe të ardhmes. Egli dhe Gerta, duke ndarë këtë përvojë, tregojnë se dashuria dhe mirënjohja mund të jetojnë së bashku. Kjo është një thirrje për të pranuar ndjenjat tona kështu, duke shpresuar për një të nesërme më të ndritshme.