Rrëfimi i Dolce-s gjatë mbrëmjes “Prime” në Big Brother VIP Kosova, ku ajo tregoi vështirësitë e rritjes në emigrim dhe bullizmin në shkollë për shkak të origjinës shqiptare, nuk u prit mirë nga një pjesë e publikut.
Reagimet e ndjekësve në rrjetet sociale ishin të shumta, ku shumë e konsideruan historinë e saj si “të rëndomtë” dhe jo aq tronditëse sa pritej. Ironitë dhe krahasimet e ndryshme shpërthyen, duke lënë të kuptohet se disa ndjekës nuk e morën seriozisht rrëfimin e saj.
Ky reagim i ndjekësve ka sjellë një reagim të fortë nga ish-banorja e BBVK, Lela, e cila e shprehu shqetësimin e saj për mentalitetin e treguar në rrjet. Ajo theksoi se çdo njeri ka historinë e tij të dhimbjes dhe se duhet ta respektojmë këtë.
“Atëherë, më kallëzoni ju, çka është për juve një rrëfim i dhimbshëm? A duhet patjetër me humb familjarë, a duhet me u rrah dikush që ju ta quani dhimbje?”, pyeti ajo e revoltuar, duke sfiduar perceptimet e publikut.
Lela e theksoi se krahasimi i bullizmit të Dolce-s me “mungesën e një iPhone-i” është jo vetëm i papërshtatshëm, por gjithashtu i dëmshëm. Ajo kërkoi që të kuptohet sakrifica e madhe që përfshin braktisjen e vendit dhe fillimin e jetës nga zeroja në një vend të huaj.
Reagimi i Lela-s ka nxitur një debat të gjerë në rrjet, ku shumë ndjekës e mbështetën atë dhe theksuan rëndësinë e mbështetjes për ata që përballen me vështirësi. Ky diskutim ka nxjerrë në pah ndjeshmërinë e publikut ndaj temave të tilla.
Çështja e bullizmit dhe vështirësive të emigrantëve është një temë e ndjeshme që kërkon vëmendje dhe empati. Shumë individë përballen me sfida të ngjashme, dhe është e rëndësishme që të krijojmë një ambient mbështetës për ata që ndajnë historitë e tyre.
Si përfundim, historia e Dolce-s dhe reagimet që ajo shkaktoi tregojnë se si perceptimet dhe normat shoqërore mund të ndikojnë në mënyrën se si ne e kuptojmë dhimbjen e të tjerëve. A është koha për një reflektim më të thellë mbi empatinë dhe mbështetje ndaj atyre që përballen me vështirësi?
