Më 3 nëntor 1957, një ngjarje e rëndësishme shënoi një hap të madh në eksplorimin e hapësirës: Laika, një qen endacak, u dërgua në orbitën e Tokës, duke bërë histori si krijesa e parë e gjallë që udhëtoi në hapësirë.
Laika, e cila u zgjodh nga rrugët e Moskës, u bë simbol i garës hapësinore mes Bashkimit Sovjetik dhe Shteteve të Bashkuara. Megjithatë, misioni i saj përfundoi në tragjedi, pasi shkencëtarët e dinin se nuk kishin teknologjinë për ta kthyer atë në Tokë.
Qeni u nis me anijen kozmike Sputnik 2, vetëm një muaj pas dërgimit të Sputnik 1, sateliti i parë artificial. Ky mision u urdhërua nga udhëheqësi sovjetik Nikita Hrushov, i cili kërkonte një sukses të ri hapësinor për të festuar 40-vjetorin e Revolucionit Rus.
Koha e kufizuar për përgatitje ndikoi në sistemet e anijes, duke e bërë misionin më të rrezikshëm. Sergei Korolev, arkitekti i programit hapësinor sovjetik, e shihte këtë mision si një hap të rëndësishëm drejt dërgimit të njeriut në hapësirë.
Shkencëtarët kishin nisur një program për të stërvitur qen për fluturime hapësinore, duke përzgjedhur ata që ishin më të fortë dhe më të përshtatshëm për kushte ekstreme. Femrat ishin të preferuara për shkak të natyrës së tyre më të qetë dhe përshtatshmërisë me pajisjet e anijes.
Laika, emri i vërtetë i së cilës ishte Kudryavka, u përshkrua si një qen i dashur dhe inteligjent. Një kujtim nga Viktor Yazdovsky, djali i shkencëtarit që u kujdes për aspektet mjekësore të programit, tregon se ai kaloi kohë me Laikën para fluturimit, duke e bërë atë të ndjehej si në shtëpi.
Megjithatë, pas fluturimit, u zbulua se Laika kishte vdekur pesë deri në shtatë orë pas nisjes për shkak të nxehtësisë së tepruar dhe stresit. Autoritetet sovjetike pretenduan për vite me radhë se ajo kishte mbijetuar për disa ditë në orbitë.
Reagimet ndërkombëtare pas fluturimit të Laikës ishin të forta, me protesta të organizatave për mbrojtjen e kafshëve në shumë vende. Kjo ndikoi në planifikimin e misioneve të ardhshme, duke përfshirë sisteme për kthimin e sigurt të kafshëve në Tokë.
Edhe pas vdekjes, Laika mbeti një simbol i rëndësishëm i eksplorimit hapësinor, me portretin e saj që shfaqej në pulla postare dhe monumente. Fluturimi i saj shënoi një çast të rëndësishëm për shkencën, duke treguar se një krijesë e gjallë mund të mbijetonte në hapësirë, por gjithashtu nxori në pah çmimin e lartë të përparimit shkencor.