Shkrimtari dhe përkthyesi Primo Shllaku ka ndarë për herë të parë historinë e dhimbshme të përballjes me sëmundjen e Alzheimer-it të bashkëshortes së tij të ndjerë.
Gjatë një interviste në emisionin Se luan Topi, ai kujtoi momentet e para të njohjes dhe dashurisë së tyre. Shllaku theksoi se ajo kishte qenë mbështetje e pakushtëzuar për të, pavarësisht pengesave që kishin hasur nga familja e saj, e cila nuk e kishte miratuar lidhjen e tyre.
Kur u pyet nga Erjona për kohëzgjatjen e martesës, ai shpjegoi se njohja, martesa dhe periudha e sëmundjes përfshinin gjithsej 54 vjet. Ai gjithashtu përmendi se më 26 dhjetor do të shënohen dy vjet nga ndarja e saj nga jeta.
Shllaku përshkroi vuajtjet që zgjatën rreth katër vjet e gjysmë, duke theksuar se gjendja e saj u përkeqësua vazhdimisht. Mjekët i kishin thënë se do ta ndihmonin, por sëmundja e Alzheimer-it është një sfidë që nuk ka zgjidhje.
I pyetur për ndjenjat e tij gjatë kësaj periudhe, ai pranoi se në fillim kishte vështirësi për ta pranuar realitetin e gjendjes së bashkëshortes. Ai shpresonte se do të arrinte ta nxirrte nga ajo situatë, derisa në Dyseldorf mjekët e informuan se sëmundja ishte e pashërueshme. Ajo qëndroi në atë gjendje për dy vjet e gjysmë.
Erjona e pyeti për fjalët që do të donte t’i thoshte bashkëshortes nëse do të kishte mundësi të fliste me të: “A je mirë atje?” Shllaku shpjegoi se kjo pyetje ishte e lidhur me një ngjarje të rëndësishme nga koha kur shëndeti i saj filloi të përkeqësohej.
Ajo kishte dëshirë të dilte jashtë dhe të shkonte në shtëpinë e saj, por familjarët e mbanin derën të mbyllur dhe i kishin fshehur çelësat. Shllaku përmendi se disa herë bashkëshortja e tij ishte sjellë nga policia pasi kishte humbur rrugën për në shtëpi.
Ai tani e sheh situatën ndryshe dhe beson se ajo e gjeti shtëpinë ku donte të shkonte për të pushuar. Kjo reflektim e bën atë të mendojë për rëndësinë e kujdesit dhe dashurisë në momentet më të vështira të jetës.