Në një intervistë të veçantë për “Corriere dello Sport”, Franco Baresi, legjenda e Milanit, ndau kujtimet e tij më të çmuara dhe reflektimet mbi një karrierë të jashtëzakonshme, në ditën kur festoi 60-vjetorin e tij. Baresi, një nga mbrojtësit më të njohur në historinë e futbollit, theksoi rëndësinë e klubit dhe njerëzve që e formuan atë.
Baresi e përshkruan Milanin si më shumë se një klub; ai e sheh atë si një pjesë të identitetit të tij. “Milani është jeta ime. Kam kaluar këtu adoleshencën dhe tani, në këtë moshë, ndiej se kam mësuar shumë. Ky klub më ka dhënë mundësi të jashtëzakonshme, si në fushë ashtu edhe jashtë saj,” shprehet ai me pasion.
Ai përmendi pesë figura kyçe që kanë ndikuar në karrierën e tij: Rivera, Rocco, Liedholm, Berlusconi dhe Sacchi. Baresi theksoi se Berlusconi ishte një president vizionar që solli një mentalitet fitues në skuadër, duke e ndihmuar Milanin të arrijë majat e suksesit.
Arrigo Sacchi, trajneri legjendar, kishte një ndikim të veçantë në zhvillimin e tij si lojtar. “Ai më ndihmoi të rritem dhe të përmirësohem në shumë aspekte. Sakrificat dhe përgatitjet që na kërkonte ishin të jashtëzakonshme,” tha Baresi, duke e vlerësuar kontributin e Sacchit në karrierën e tij.
Duke u kthyer në vitet më të suksesshme, Baresi kujton me nostalgji titullin e vitit 1988 dhe triumfin në Kupën e Kampionëve një vit më pas. “Ishim një skuadër që praktikonte një stil të ri futbolli. Arritëm të shfaqnim një lojë të jashtëzakonshme dhe të fitonim tituj,” tha ai me krenari.
Kur u pyet për vendimin e tij për të qëndruar te Milani, pavarësisht interesimit të Juventusit, Baresi shprehu se ndjehej i lidhur ngushtë me klubin. “Kur më emëruan kapiten, ishte një nder i madh dhe një motivim i jashtëzakonshëm për mua,” theksoi ai.
Një nga momentet më të vështira në karrierën e tij ishte finalja e Botërorit 1994 ndaj Brazilit, ku humbi një penallti. “E doja shumë atë Botëror sepse isha kapiten dhe kisha shokë të klubit me vete. Kur u dëmtova, ndjeva se morali im ra ndjeshëm. Megjithatë, duhet të falënderoj shokët për mënyrën si e luajtën finalen,” tha Baresi, duke reflektuar mbi atë përvojë të dhimbshme.
Ai gjithashtu përmendi se ishte afër fitimit të “Topit të Artë”, por përballë tij kishte emra të mëdhenj si Van Basten. “Nuk kam keqardhje për atë që ndodhi. Kjo është pjesë e lojës,” tha ai me një ton të qetë.
Kur u diskutua për tërheqjen e fanellës me numrin 6 nga Milani, Baresi e quajti atë një moment emocionues. “Klubi gjithmonë më ka treguar mirënjohje. Berlusconi ishte një hap përpara dhe na befasoi të gjithëve me atë vendim,” shpjegoi ai.
Ai pranoi se finalet e humbura të Champions League në vitet 1993 dhe 1995 ishin të dhimbshme, veçanërisht ajo ndaj Marsejës. “Milani meritonte më shumë, por në finale gjithçka duhet të shkojë mirë. Ndoshta ashtu ishte fati,” përfundoi Baresi, duke reflektuar mbi sfidat dhe triumfet e tij me klubin e zemrës.
